Przecinek – jeden z najczęściej używanych znaków interpunkcyjnych. Jego nazwa pochodzi od tego, że „przecina” on zdanie, czyli je rozdziela.
Przecinek w języku polskim Przecinek stawiamy Przecinek stawiamy w zdaniach złożonych podrzędnie, czyli między zdaniem nadrzędnym i podrzędnym, w których jest spójnik. Jestem ciekawa, co dzisiaj się wydarzy. Na geografii dowiedziałam się, że stolicą Portugalii jest Lizbona. Zobaczymy, czy wygra dzisiaj mistrz tej dyscypliny. Muszę pójść na basen, bo już rok nie pływałam. Słowacki w okresie mistycznym wyznawał, że pisze tylko to, co mu aniołowie dyktują. (Jan Parandowski)
Przecinek stawiamy przed zdaniem nadrzędnym, a po zdaniu podrzędnym, kiedy część podrzędna ze spójnikiem albo zaimkiem rozpoczyna zdanie złożone. Kto pierwszy znajdzie mój szalik, dostanie nagrodę. Jak Kuba Bogu, tak Bóg Kubie. Gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta. Gdyby kózka nie skakała, toby nóżki nie złamała.
Stawiamy przecinek pomiędzy połączonymi bezpośrednio równorzędnymi wyrazami zdania pojedynczego. W domu było pięć pokoi, kuchnia, jadalnia, dwie łazienki, garderoba. Moja mama jest mądra, dobra, wyrozumiała. Położyła kucharka na stole: kartofle, buraki, marchewkę, fasolę, kapustę, pietruszkę, selery i groch.