Dziwidło olbrzymie (Amorphophallus titanum) – gatunek rośliny z rodziny obrazkowatych (Araceae). W naturze rośnie w wilgotnych lasach równikowych w zachodniej części Sumatry. Ze względu na niszczenie jego siedlisk jest gatunkiem zagrożonym. Uprawiany bywa jako roślina ozdobna, a ze względu na okazałe rozmiary bulwy, liścia, a zwłaszcza kwiatostanu – także osobliwość botaniczna. thumb|Owoce thumb|Dziwidło w trakcie kwitnienia rozgrzewa się, co pomaga uwolnić zapach
Morfologia Pokrój Roślina wieloletnia tworząca bulwę o wadze 30–120 kg, z której przemiennie z okresami spoczynku wyrasta pojedynczy liść wysokości do 7 m, a po zwykle około 10 latach rozwoju (najszybciej po 6), co kilka lat powstaje kwiatostan. Liście Pojedynczy liść o wysokości do 7 m i średnicy wypuszczony z bulwy. Utrzymuje się 10–14 miesięcy. Następnie więdnie i następuje okres spoczynku trwający 3 do 12 miesięcy. Następnie roślina może wypuścić kolejny liść lub zakwitnąć. Kwiatostan Pojedyncza kremowa kolba osiągająca do ponad w naturze, w uprawie zwykle do 2,5 m wysokości, choć zdarzają się okazy wyższe – najwyższy kwiatostan w uprawie, który osiągnął od bulwy, wyrósł 13 sierpnia 2024 w ogrodzie botanicznym Meise w Belgii. Kwiatostan składa się z bardzo dużej liczby drobnych kwiatów męskich w górnej części i u nasady z kwiatów żeńskich.