Konwencja o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt (ang. The Convention on the Conservation of Migratory Species of Wild Animals, w skrócie CMS) zwana konwencją bońską – umowa międzynarodowa sporządzona 23 czerwca 1979 roku w Bonn celem ochrony dzikich zwierząt, które migrując przekraczają jedną lub więcej granic jurysdykcji państwowej w różnych cyklach życiowych.
Zgodnie z art. 18 Konwencja zaczęła obowiązywać 1 listopada 1983 r. trzy miesiące po ratyfikacji lub przystąpieniu przez 15 stron. W 2016 liczba stron wynosiła 120.
Strony konwencji uznały potrzebę podjęcia działań dla uniknięcia zagrożenia jakiegokolwiek gatunku wędrownego, w tym sprzyjanie badaniom nad gatunkami wędrownymi, współdziałanie w tych badaniach i popieranie ich, podejmowanie starań dla zapewnienia bezzwłocznej ochrony zagrożonych gatunków wędrownych (załącznik I konwencjiZałączniki I i II w wersji obowiązującej od 5 marca 2009) (pdf) oraz podejmowanie starań w celu zawarcia porozumień dotyczących ochrony i zarządzania gatunkami wędrownymi (załącznik II konwencji).