Juhan Aavik (ur. 29 stycznia 1884 w Tallinnie, zm. 26 listopada 1982 w Sztokholmie) – estoński kompozytor, dyrygent i historyk muzyki.
Studia muzyczne podjął w konserwatorium w Petersburgu. Od 1911 r. działał w Dorpacie, najpierw jako dyrygent, później jako dyrektor miejscowego konserwatorium. Następnie wyjechał do Tallinna, gdzie w 1925 r. został dyrygentem Teatru Estonia. w trzy lata po objęciu stanowiska zaproponowano mu posadę wykładowcy w stołecznym konserwatorium, którą przyjął już z tytułem profesorskim. W 1933 r. zrezygnował z dyrygentury w teatrze, aby poświęcić się pracy na nowym stanowisku – dyrektora konserwatorium w Tallinnie. Po zaanektowaniu Estonii przez ZSRR w 1944 r. wyemigrował do Szwecji. Tam też podjął się działalności wspólnotowej emigrantów estońskich i propagowaniem rodzimej muzyki, m.in. poprzez przyjęcie stanowiska wykładowcy w konserwatorium w Sztokholmie. W okresie swojej działalności naukowej zredagował i wydał w l. 1965–1969 czterotomową Historię muzyki estońskiej. W l. 1948–1961 był dyrygentem estońskich festiwali chóralnych.