Seweryn Eugeniusz Barbag (ur. 4 września 1891 w Przemyślanach, zm. 26 września 1944 w Otwocku) – polski muzykolog, kompozytor i pedagog.
Życiorys W 1914 r. ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Lwowskim. W latach 1919–1924 studiował muzykologię w Wiedniu u Guida Adlera uzyskując stopień doktora tej dziedziny na podstawie pracy o twórczości Césara Francka. Ponadto uczył się gry na fortepianie i kompozycji u Josepha Marxa, Ludomira Różyckiego i Henryka Melcera-Szczawińskiego.
Od 1925 r. był profesorem teorii muzyki we lwowskim konserwatorium. W tym czasie udzielał korepetycji w zakresie kompozycji i gry na fortepianie. Od 1939 r., pomimo radzieckiej okupacji Lwowa, nadal wykładał w konserwatorium.
W 1942 r. zachorował na gruźlicę i wyjechał do sanatorium w Świdrze koło Warszawy. Jednak nie zdołał wyleczyć się z choroby i zmarł tam w 1944 r.
Twórczość Komponował utwory orkiestrowe, kameralne i miniatury fortepianowe. Szczególną aktywność rozwijał jednak jako muzykolog i krytyk muzyczny. Spośród jego prac naukowych na uwagę zasługuje Systematyka muzykologii, w której przedstawił własną propozycję określenia zakresu przedmiotowego muzykologii.