Iron man match – rodzaj walki w profesjonalnym wrestlingu, który trwa ustaloną ilość czasu (najczęściej 30 lub 60 minut). Zwyciężyć go można przez zdobycie jak największej ilości przypięć na przeciwniku. W przypadku remisu po upływie limitu czasowego, walka jest kontynuowana do czasu zdobycia ostatecznego przypięcia dającego zwycięstwo.
Zasady Iron man matche odbywają się zgodnie z regułami Singles matchu, lecz różnica polega na tym, iż pojedynek trwa przez ustaloną wcześniej długość, zaś celem wrestlera jest zdobycie jak najwięcej przypięć na rywalu. Przypięcia dają uczestnikowi punkt, lecz ów punkt można zdobyć również przez zmuszenie rywala do poddania, wyliczenie pozaringowe lub dyskwalifikację.
Niektóre Iron man matche miały w przerwy pomiędzy zaliczaniem punktów. W 2009 w walce pomiędzy Johnem Ceną i Randym Ortonem dodano wymóg, że musi minąć 30 sekund od zdobycia punktu, ażeby móc zdobyć kolejny przez któregoś z uczestników (ta walka była również wyjątkowa z tego względu, że dyskwalifikacje i wyliczenia pozaringowe nie zaliczały się jako punkt). Walka z 2003 pomiędzy Kurtem Angle’em i Brockiem Lesnarem miała 15-sekundowe odstępy od możliwości zdobycia punktu.