Członek i przewodniczący (1910-1913) Polskiego Towarzystwa Lekarskiego w Petersburgu. Przez dwadzieścia lat praktykował jako lekarz uzdrowiskowy w Piatigorsku. W tym czasie przedsięwziął kilka wypraw naukowych na pobliskie lodowce (Dewdorak, Cej)Zieliński S. Wybitne czyny Polaków na obczyźnie. Wilno: nakł. Światowego Związku Polaków z Zagranicy, 1935 s. 56. Po I wojnie światowej przeniósł się do Warszawy, gdzie zmarł. Pochowany jest na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 99, rząd 6, miejsce 22/23).
Żonaty z Leontyną z Kukielów (1849–1920). Mieli córkę Marię po mężu Popławską (1870–1936), rzeźbiarkę, syna Henryka (1875–1928), profesora Akademii Górniczej w Krakowie, i syna Alberta (1873–1955), profesora Politechniki WarszawskiejAdam Wrzosek: „Czeczott Otton” W: Polski Słownik Biograficzny Tom V s. 319-320.