Metahistory. The Historical Imagination In Nineteenth-Century Europe (wyd. 1973) - głośna praca amerykańskiego historyka historiografii Haydena White'a. White odwołując się do licznych prac z retoryki, literaturoznawstwa i teorii dziejopisarstwa opisuje w niej cztery podstawowe schematy fabularne obecne w pracach znanych europejskich historyków XIX w. (Jules'a Micheleta, Leopolda von Ranke, Alexisa de Tocqueville i Jacoba Burckhardta): schemat epicki (Romance), schemat satyry (Satire). schemat komedii (Comedy), schemat tragedii (Tragedy),
Schemat epicki Opowieść epicka to opowieść o samopoznaniu (self-identification) bohatera w świecie, który dostarcza mu doświadczeń potrzebnych do obudzenia jego samoświadomości. Wzorcem dla tego typu narracji są opowieści bohaterskie mówiące o triumfie dobra nad złem; człowieka nad światem.
Schemat satyry W ujęciu satyrycznym wychodzi się od podobnego obrazu świata: bohater zmaga się ze światem, by poprzez zwycięstwo zapanować nad nim i nad sobą. Powyższy schemat ulega jednak niespodziewanemu odwróceniu. To nie człowiek okazuje się panem świata, lecz świat panuje nad człowiekiem, niezdolnym do samorealizacji i wyzwolenia od tego, co wiąże go w świecie.