Wróblewski został jego pierwszym dziekanem. W 1983 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a pięć lat później – profesora zwyczajnego. W 1984 wybrany został rektorem Akademii, którą to funkcję pełnił do 1987. Kadencja rektora Wróblewskiego charakteryzowała się porządkowaniem spraw finansowo-gospodarczych po ciężkich latach stanu wojennego oraz modernizacją samych wydziałów, jak i administracji uczelni. Osiągnięciem było też odzyskanie budynków ASP na Wybrzeżu Kościuszkowskim i otwarcie Muzeum ASP. Wróblewski położył duży nacisk na kontakty zagraniczne uczelni. Ukończył też prowadzone pod jego kierownictwem prace nad projektem Statutu Akademii, który został zatwierdzony przez Senat ASP w 1984.
Ameryka Północna Od 1988 pracował na Uniwersytecie Illinois w Urbana i Champaign w USA. Od 1990 prowadził na tej uczelni Program Wzornictwa Przemysłowego. Efektem jego reform tego Programu było przyznanie zaszczytnej pierwszej lokaty w rankingu Gourmana. W tym samym czasie prowadził gościnne wykłady na Uniwersytecie Kolumbii Brytyjskiej w Vancouverze i w Emily Carr University of Art and Design w Vancouverze w Kanadzie.
Od 2001 przeszedł na emeryturę z tytułem profesora emeritusa i zamieszkał w Vancouverze.