Historia Technologia połączeń owijanych opracowana została przez The Bell Laboratory (Western Electric Company) w roku 1952. W Polsce zaczęto je stosować w komputerach od Odry 1204 z 1967 roku, a szerzej około połowy lat 70. XX wiekuW obszernej pracy zbiorowej pod redakcją Włodzimierza Trusza pt. „Poradnik teleelektronika” wydanej w Warszawie przez Wydawnictwa Komunikacji i Łączności w roku 1974 o połączeniach owijanych nie wspomniano jeszcze wcale., w tym samym czasie, kiedy wprowadzone zostały tu pierwsze francuskie centrale telefoniczne systemu Pentaconta.
Cechy gazoszczelność wykonanie w temperaturze otoczenia naprawialność i łatwość modyfikacji w stosunku do połączeń lutowanych większa niezawodnośćPodstawowe charakterystyki niezawodności . oraz większa wytrzymałość mechaniczna połączeń modyfikowanych możliwość łączenia przewodów drutowych o średnicy od 0,15 do 1 mm praca w temperaturze do 70 °C.
Owijarki
Zobacz też łączówka
Przypisy
Bibliografia Śląskie Techniczne Zakłady Naukowe Warsztaty Szkolne, „Montaż mechaniczny” (Zajęcia nr 2, temat: „Rodzaje połączeń elektrycznych”) Tec-Alert Newsletter, Guide to Wire Wrapping
Linki zewnętrzne widok panelu z połączeniami owijanymi w centrali Pentaconta
Kategoria:Obwody elektroniczne