Coolen zadebiutował w 1914 r. Choć publikował już w latach 20., popularność przyniosły mu dopiero powieści wydane w latach 30.: Dorp aan de rivier (Wieś nad rzeką), która była inspirowana życiem Hendrika Wiegersmy, holenderskiego lekarza, malarz i pisarza (1934), Herberg in 't Misverstand (1938), oraz oparta na faktach powieść De Goede Moordenaar (1931). W swych powieściach Coolen posługiwał się prostym, niewyszukanym językiem, do którego wplatał elementy dialektalne, chętnie przy tym sięgając po legendy i historie ludoweJ. H. Rijpma, Literatura holenderska i flamandzka, [w:] Dzieje literatur europejskich, pod red. W. Floryana, tom II, cz. 1, s. 282.. Coolen jest autorem również kilku zbiorów bajek światowych we własnym opracowaniu.
Pracował jako dziennikarz w wydawanym w Hilversum piśmie Gooische Post, a następnie w katolickim piśmie De GemeenschapA. Dąbrówka, Słownik pisarzy niderlandzkiego obszaru kulturowego, Warszawa 1999, s. 79..
Na początku października 1961 r. w niewyjaśnionych okolicznościach Coolen wypadł z jadącego pociągu, stracił przytomność i przez kilka godzin leżał przy torach. Udało mu się o własnych siłach dojść do pobliskich zabudowań, lecz w wyniku powikłań, związanych z tym wypadkiem, zmarł miesiąc później, w wieku 64 lat. Został pochowany w kościele św.