Ponadto Antioch III zobowiązał się nie rekrutować najemników z obszarów podległych Rzymowi, wydać wszystkich dezerterów i uciekinierów (m.in. Hannibala) i nie przyjmować zbiegów. Jako gwarancję dotrzymania warunków konsul miał zabrać do Rzymu 20 wybranych przez siebie zakładników oraz syna królewskiego, młodego Antiocha (przyszłego Antiocha IV Epifanesa). W zamian za swoją pomoc Eumenes II (jako władca państwa klienckiego wobec republiki rzymskiej) otrzymał Chersonez Tracki, Frygię, Myzję, Lidię, Likaonię, Pizydię i Pamfilię, a także Efez, który jednak został przez Attalidów uznany za wolne miasto.
Pokój w Apamei oznaczał wzrost hegemonii Rzymu we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego, aczkolwiek opartej na razie głównie na państwach klienckich.
Postanowienia traktatu są zachowane w „Dziejach” Polibiusza oraz w „Historii rzymskiej” Appiana z Aleksandrii
Zobacz też wojna Rzymu z Seleukidami
Linki zewnętrzne Polibiusz z Megalopolis, World History, 21.42: tekst traktatu (en:) Appian z Aleksandrii, History of Rome: The Syrian Wars, 39: tekst traktatu (en:)
Kategoria:Imperium Seleucydów Kategoria:Republika rzymska Apamea