baterie pływające, ostrzelane rozżarzonymi kulami, jedna po drugiej wylatywały w powietrze. Łącznie na morzu i na lądzie atakujący stracili około 5 tys. ludzi.
Zakończenie oblężenia W Wielkiej Brytanii Admiralicja od dawna rozważała plan wysłania na odsiecz załodze Gibraltaru większej, ale tym samym wolniejszej floty, w miejsce małej, szybkiej eskadry. We wrześniu 1782 roku duża flota admirała Howe’a opuściła Portsmouth i 9 października znalazła się koło przylądka św. Wincentego. Następnego dnia wieczorem przyszedł sztorm, który rozgonił szykującą się do bitwy flotę hiszpańską. To pozwoliło Howe’owi dotrzeć bezpiecznie do Gibraltaru, gdzie eskortowane przez niego statki handlowe mogły bezpiecznie wyładować przywiezione zaopatrzenie. Howe pożeglował następnie na północ i stoczył nierozstrzygniętą bitwę z Hiszpanami, po czym – zgodnie z rozkazami – wycofał się do Wielkiej Brytanii.
Oblężenie trwało jeszcze kilka miesięcy, aż wreszcie wiosną 1783 roku Francuzi i Hiszpanie, zniechęceni i pobici, odeszli spod twierdzy po trzech latach i siedmiu miesiącach zmagań. Garnizon Gibraltaru stracił 1231 ludzi, a w czasie walk zużył 8 tys. beczek prochu. George Augustus Eliott został kawalerem Orderu Łaźni i otrzymał tytuł 1. barona Gibraltaru.