Spod jego ręki wyszły wszystkie recytatywy, cavatina Geronia, aria Albazara i finał II aktu.
Premiera miała miejsce 14 sierpnia 1814 i mimo świetnej obsady, z basem Filippem Gallim w roli tytułowej, została przyjęta bardzo chłodno. Wiele osób opuściło teatr już po I akcie. Mediolańczycy stale rywalizujący z Wenecjanami o pierwszeństwo kulturalne w północnych Włoszech uznali Turka za imitację Włoszki w Algierze, wystawionej wcześniej z powodzeniem w Wenecji. Opera miała zaledwie 12 przedstawień. Nie przeszkodziło jej to w następnym roku odnieść sukcesu w Rzymie. W 1816 roku została z powodzeniem wystawiona w Vicenzy pod zmienionym tytułem Opiekun oszukany (Il tutore deluso), potem ze zmianami ponownie w Rzymie i w Teatrze Włoskim w Paryżu (1820). Dodatki paryskie Ferdinanda Paëra tak dalece zrosły się z partyturą, że utrudniły potem w XX wieku powrót do oryginału Rossiniego. W sumie opera utrzymywała się na scenach europejskich do lat 40. XIX wieku (w Polsce została wystawiona po raz pierwszy w Warszawie w 1824 roku). Ponownie na afisze Turek powrócił w połowie XX wieku, by w latach 70. odzyskać miejsce wśród komicznych arcydzieł Rossiniego.