260px|thumb|Grób kompozytora Henryka Bobińskiego na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Henryk Bobiński (ur. 1 lutego 1861 w Warszawie, zm. 24 kwietnia 1914 tamże) – polski pianista i kompozytor.
Życiorys W Warszawie uczęszczał do Instytutu Muzycznego. Uczył się tam gry na fortepianie u Rudolfa Strobla i kompozycji u Zygmunta Noskowskiego. Dyplom uzyskał w 1879. Po studiach wyjechał do Krakowa. Zatrudnił się tam jako nauczyciel gry na fortepianie w szkole Towarzystwa Muzycznego. Równolegle do prowadzonej pracy koncertował (m.in.: Lublin, Kraków, Warszawa). Następnie wyjechał do Wiednia, aby pod kierownictwem Teodora Leszetyckiego uzupełnić swoje wykształcenie. Później studiował kompozycję u Szostakowskiego w moskiewskim Towarzystwie Filharmonicznym. Tam, po uzyskaniu dyplomu I stopnia, przez kolejne trzy lata uczył gry na fortepianie. W roku 1893 krótko mieszkał w Odessie, po czym przeniósł się do Kijowa. Został tam profesorem wyższej klasy fortepianu w szkole Rosyjskiego Towarzystwa Muzycznego. W latach 1893–1903 koncertował kolejno w Warszawie, Kijowie i w Wiedniu. W 1914 poważnie zachorował;