thumb|260px|George Augustus Eliott, mal. Joshua Reynolds George Augustus Eliott (ur. 25 grudnia 1717, zm. 6 lipca 1790) – oficer armii brytyjskiej, który odznaczył się dowodząc obroną podczas wielkiego oblężenia Gibraltaru.
Młodość Eliott urodził się w Wells House w pobliżu Stobs Castle w hrabstwie Roxburgh jako dziesiąty syn Gilberta Eliotta, 3. baroneta Stobs, i Eleanory, córki Williama Elliota z Wells. Jego ciotka Charlotte Elliot, siostra Eleanory, wyszła za mąż za Rogera Elliotta, innego gubernatora Gibraltaru.
Studiował na Uniwersytecie w Lejdzie, a następnie w école militaire w La Fère we Francji. W latach 1735–1736 służył w pruskiej armii.
W roku 1741 wstąpił do 2. Pułku Konnych Grenadierów Gwardii, w którym jego wuj, William Elliot z Wells, był wówczas podpułkownikiem i po którym Eliott odziedziczył stopień. W tej jednostce służył w kampaniach wojny o sukcesję austriacką w latach 1742–1748, był ranny podczas bitwy pod Dettingen i uczestniczył w bitwie pod Fontenoy.
8 września 1748 George poślubił Annę Pollexfen Drake (1726–1772), z bocznej linii potomkinię Sir Francisa Drake’a. Mieli dwoje dzieci: Francisa Augustusa (ur. 31 grudnia 1750, zm. 26 stycznia 1813) Annę Pollexfen (ur. 1754, zm.