Augustyn ze Stargardu (łac. Angelus de Stargardia) (XIV w.) – lektor w klasztorze augustianów w Stargardzie. Niewiele wiemy o jego życiu. W l. 1342–1347 napisał najstarszą kronikę pomorską tzw. Protokół dedykowany księciu szczecińskiemu Barnimowi III z dyn. Gryfitów.
Treść, charakter Protokołu i jego losy Genezą spisania Protokołu był spór jaki toczył się w czasie jego spisania między arcybiskupami gnieźnieńskimi a biskupami kamieńskimi na tle pobieranego w Polsce świętopietrza. W kręgach kościelnych i świeckich Pomorza Zachodniego oparto się wtedy zdecydowanie zaliczaniu diecezji kamieńskiej do polskiej metropolii kościelnej.
Augustyn wywodzi w swym dziele, że księstwa pomorskie nigdy do Polski nie należały, a biskupstwo kamieńskie, było zawsze niezawisłe od Gniezna. Celem jego pisma było wykazanie na podstawie dostępnych źródeł (Żywot św. Ottona z Bambergu, Kronika Słowian Helmolda, Kronika polsko-śląska, Żywot św. Stanisława, Kronika wielkopolska, Kronika papieży i cesarzy Marcina z Opawy oraz dokumenty dotyczące biskupstwa kamieńskiego) odwiecznej niezależności Pomorza od państwa polskiego.