thumb|Monaster założony przez św. Korneliusza Komelskiego. Widok z początku XX wieku Korneliusz Komelski, nazwisko świeckie: Kriukow (ur. 1455, zm. 19 maja 1537 nad Jeziorem Białym) – święty mnich prawosławny.
Życiorys Urodził się w rodzinie bojarskiej. Jego brat Łukian, w młodości dworzanin, postanowił zostać mnichem i dołączył do uczniów Cyryla Biełozierskiego, a następnie wstąpił do powołanego przez niego monasteru. Późniejszy mnich Korneliusz, od wczesnych lat pragnący wstąpić do stanu duchownego, podążył za nim. W klasztorze zajmował się przepisywaniem ksiąg. Dodatkowo umartwiał się, nosząc kajdany. Postanowił jednak porzucić monaster przy Jeziorze Białym i udać się do Rostowa. Następnie znalazł się w okolicach Nowogrodu, gdzie zaczął prowadzić życie pustelnicze. Wiadomość o nim rozeszła się jednak i zaczęli odwiedzać go ludzie pragnący uzyskać od niego pomoc duchową. Mnich Korneliusz pragnął jednak całkowitej samotności, więc przeniósł się najpierw do Pustelni św. Sawwacjusza w Twerze, a następnie w lasy komelskie, gdzie wzniósł nowy erem. Nastąpiło to w 1497.