Carlo Tenca (ur. 19 października 1816 w Mediolanie, zm. 4 września 1883 tamże) – włoski publicysta, dziennikarz, pisarz i polityk. Jeden z najwybitniejszych krytyków literackich epoki romantyzmu i jedna z ważnych postaci włoskiego Risorgimento.
Życiorys Pochodził z niezbyt zamożnej rodziny i początkowo rozpoczął nawet naukę w seminarium duchownym. W czasie studiów zaprzyjaźnił się z młodymi hrabiami Alessandrem i Carlem Porro, pochodzącymi ze starej rodziny lombardzkiej. Patriotyczne tradycje ich domu w Mediolanie wpłynęły na późniejsze przekonania polityczne Tenki.
W 1845 objął stanowisko redaktora naczelnego czasopisma „Rivista Europea”, które na skutek tego nabrało zdecydowanie literackiego charakteru. W tym czasie podlegał wpływom Vincenza Giobertiego, ale w 1848 zwrócił się ku Giuseppe Mazziniemu. W dniach 18–23 marca 1848 był uczestnikiem pięciodniowego powstania w Mediolanie (wł. Cinque giornate). Został tam redaktorem dwóch inspirowanych przez Mazziniego dzienników: „22 marzo”, organu tymczasowego rządu lombardzkiego, oraz „Italia del popolo”.