SS Tobruk – polski statek handlowy, drobnicowiec o napędzie parowym zbudowany w 1941 roku na zamówienie rządu brytyjskiego jako jeden ze statków typu Empire B, pod nazwą „Empire Builder”. W 1942 roku przekazany wraz z czterema innymi statkami tego typu rządowi polskiemu na uchodźstwie dla Polskiej Marynarki Handlowej. W służbie polskiej nazwa statku została zmieniona na „Tobruk” dla upamiętnienia polskiego wkładu w bitwę o Tobruk. Podczas II wojny światowej brał udział między innymi w dwóch konwojach arktycznych, w tym konwoju PQ-13, i został uszkodzony bombą w porcie w Murmańsku. Po wojnie od 1946 roku pływał z Polski, eksploatowany do roku 1967. Należał kolejno do armatorów: GAL, PLO i PŻM.
Zamówienie i budowa Polska Marynarka Handlowa, operująca podczas II wojny światowej z Wielkiej Brytanii, podejmowała od 1940 roku próby pozyskania nowych statków dla zastąpienia utraconych, lecz były one utrudnione z uwagi na wojnę i duży popyt na statki na świecie. Jako pierwszy zdołano zakupić w USA przestarzały statek „Paderewski”. Dopiero w 1941 roku polski rząd na uchodźstwie uzyskał zgodę na budowę jednego statku seryjnego typu wojennego Empire B w stoczni brytyjskiej (późniejszy „Bałtyk”).