W odpowiedzi na doniesienia z europejskiego teatru działań wojennych wzmocniono przy okazji uzbrojenie przeciwlotnicze niszczyciela, instalując dodatkowo pięć działek automatycznych Oerlikon kal. 20 mm, z których trzy znalazły się na obniżonej nadbudówce rufowej obok poczwórnego zestawu dział kal. 28 mm, a dwa pozostałe na miejscach zajmowanych przez usunięte wielkokalibrowe karabiny maszynowe na platformie wokół tylnego komina. Według jednego ze źródeł oba zestawy dział kal. 28 mm zostały zastąpione dwulufowymi zestawami dział automatycznych Bofors kal. 40 mm.
Po wejściu do służby „Porter” miał powierzchnie pionowe pomalowane, podobnie jak inne niszczyciele US Navy, na kolor jasnoszary z dużymi numerami taktycznymi po obu stronach dziobu, białymi z czarnym cieniowaniem; zaś pokłady na kolor szaroniebieski morski. Po zakończeniu remontu w 1941 roku okręt został pomalowany według eksperymentalnego schematu (Measure) 1A: płaszczyzny pionowe kolorem morsko-szarym (ocean grey), pokłady dziobowy i główny niebiesko-szarym (haze grey).