thumb|Próba rekonstrukcji twierdzy Tejszebaini Architektura Urartu – sposób konstruowania i wykonywania budowli przestrzennych, charakterystyczny dla kultury urartyjskiej, organizowanie przestrzeni, używanej przez mieszkańców Urartu, a także planowanie miast, osad i poszczególnych zabudowań.
Prehistoria thumb|Pozostałości osady neolitycznej, stanowisko Szangawit, IV tys. p.n.e. Najstarsze budowle na Wyżynie Armeńskiej datowane są na paleolit i neolit. Z tego okresu pochodzą pozostałości odkryte w Artvinie, Arzni, Elarze, Eczmiadzynie, Nurnusie, Sisjanie. Datowane na V–IV tys. p.n.e. osady neolityczne wznoszono z suszonej cegły, drewna, zmieszanej z gliną trzciny i kamienia. Domy mieszkalne budowano na planie koła, prostokąta oraz (w miarę potrzeby, gdy sytuacja rodzinna wymagała zwiększenia powierzchni mieszkalnej) powiększano dom mieszkalny o przybudówkę na planie koła lub prostokąta. Tak powstawały budynki, nadające się do zamieszkania przez ród. Zewnętrzne mury były bardzo grube, niekiedy podwójne, z pozostawioną pomiędzy nimi przestrzenią. Skupisko domów dodatkowo było otaczane murem, który chronił całą osadę. Przestrzeń między murem domów a murem obronnym wypełniano dla wzmocnienia ziemią i odłamkami skalnymi. Przykładem takiej osady jest osiedle zlokalizowane nieopodal Szengawit, datowane na koniec IV tys. p.n.e.A.