Był jednym z autorów haseł do 28 tomowej Encyklopedii Powszechnej Orgelbranda z lat 1859–1868. Jego nazwisko wymienione jest w I tomie z 1859 roku na liście twórców encyklopedii„Encyklopedia Powszechna”, tom I, wyd. Samuel Orgelbrand, Warszawa, 1859..

W 1860 wydał „Wiadomości z dziejów polskich w archiwum prowincji szląskiej” oraz „Przyczynki do dziejów polskich z archiwum miasta Wrocławia”. W 1865 bazując na wykonanym przez Aleksander Przezdzieckiego odpisie wydał biografię Piotra Włostowica pt: „Piotr syn Włodzimierza, sławny dostojnik polski wieku XII. Kronika opowiadająca dzieje Piotrowe”. Publikacja ta stała się przyczynkiem do wydania przez Ignacego Kraszewskiego w 1878 powieści „Historii prawdziwej o Petrku Właście palatynie, którego zwano Duninem”.

Jeszcze w 1840 przystąpił do przygotowywania pracy doktorskiej jej tematem miał być XIII wieczny dziejopisarz Godysław Paweł. Pracę na jego temat opublikował dopiero w 1867, a stopień doktora uzyskał w Jenie w 1872.