Z tego powodu Eskil opuścił Danię, w 1161 odbył podróż do Rzymu i Ziemi Świętej, a następnie zamieszkał we Francji. Tam w 1164 nadał paliusz arcybiskupi Stefanowi, pierwszemu arcybiskupowi Uppsali (zachował jednak prymat Lund nad Uppsalą), wyświęcił też kilku innych biskupów. Do Lund powrócił dopiero w 1167, gdy spór z Waldemarem został zakończony. W 1169 uczestniczył w kolejnej krucjacie przeciw Wendom (zakończonej zdobyciem Rugii) a ok. 1171 uczestniczył w wyprawie przeciwko wagryjskiemu Oldenburgowi.
Ustąpił z zajmowanego stanowiska w 1177 i udał się do Clairvaux, gdzie jako mnich żył aż do śmierci w 1181, tam również został pochowany. Czczony był przez cystersów jako błogosławiony.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Duńscy biskupi katoliccy Kategoria:Cystersi (biografie) Kategoria:Ludzie związani z Lund Kategoria:Zmarli w 1181