Krótko po bitwie jej zwycięski wódz Winrych von Kniprode został wybrany wielkim mistrzem.
Historycy uważają, że bitwa nad Strawą miała charakter przełomowy. Henryk Łowmiański podnosi, że od tego czasu Litwa nie mogła Krzyżakom stawić czoła o własnych siłach w polu. W latach 1300–1315 Krzyżacy byli skutecznie odpierani przez wojska litewskie pod wodzą Witenesa, a później przez Giedymina. Potem jednakże siła litewskiego oporu osłabła i Litwini nie byli w stanie odpowiadać na wciąż organizowane rejzy krzyżackie. Nieudaną próbą odwrócenia skutków klęski nad Strawą był najazd Litwinów na Prusy w 1370 roku i bitwa pod Rudawą, która również okazała się klęską. Przełom nastąpił dopiero po zawarciu unii z Polską.
Zobacz też Bitwa pod Rudawą
Przypisy
Bibliografia Wigand z Marburga, Kronika nowopruska, Poznań 1842 Jerzy Ochmański Historia Litwy Wrocław, Warszawa, Kraków 1990 Jokimaitis, Rimantas; Algis Kasperavičius, Eugenijus Manelis, Beatričė Stukienė (1999). World and Lithuanian History. VI-XVIII centuries. The World and Lithuania. Vilnius: Kronta. s. 118–135. Simas Sužiedėlis, ed (1970–1978). „Strėva, Battle of”, w: Encyclopedia Lituanica. V. Boston, Massachusetts: Juozas Kapočius. s. 308–309.
Kategoria:Bitwy w historii Litwy Kategoria:Bitwy w historii zakonu krzyżackiego Bitwa nad Strawą Kategoria:Bitwy w XIV wieku