W 1882 roku postanowiono opracować nowy typ karabinu, będącego bronią powtarzalną zasilaną amunicją elaborowaną prochem bezdymnym. Następcą Berdana został Karabin Mosina, przyjęty na uzbrojenie w 1891 roku. Niemniej jednak Berdany pozostały na służbie w jednostkach pierwszoliniowych aż do ich całkowitego wyparcia przez Mosiny na początku XX wieku.
W latach 1898–1899 rozpoczęto sprzedaż karabinów Berdana na rynek cywilny jako broń myśliwską. Cena karabinu wynosiła 18 rubliКарабинъ системы Бердана русской работы // «Каталогъ ружей и принадлежностей охоты на 1898/99 годъ. Торговый домъ Я. Зимина вдова и Ко». Moskwa 1898. s. 66. Wiele zużytych wojskowych egzemplarzy przeznaczonych na rynek cywilny przerabiano również na strzelby gładkolufowe.
Na początku I wojny światowej armia rosyjska posiadała 4 652 419 karabinów Mosina oraz 363 019 karabinów BerdanaВ. Н. Шунков, А. Г. Мерников, А. А. Спектор. Русская армия в Первой мировой войне 1914—1918. М., АСТ, 2014. s.54. W wyniku poniesionych strat i niedoboru Mosinów, wykorzystywano zmagazynowane wcześniej Berdany do wyposażenia oddziałów tyłowych (a w roku 1915 częściowo również oddziałów pierwszoliniowych)10,67-мм (4,2-линейная) винтовка системы Бердана № 2 образца 1870 г. // В. Н. Шунков, А. Г. Мерников, А. А. Спектор. Русская армия в Первой мировой войне 1914—1918. М., АСТ, 2014.