Liang Wudi chiń. 梁武帝 (ur. 464, zm. 549) – pierwszy cesarz z dynastii Liang, panujący w latach 502–549.
Zdobycie władzy Xiao Yan należał do rodu panującego Południowej Dynastii Qi i za rządów swojego kuzyna, cesarza Xiao Baojuana (498–501), był namiestnikiem prowincji Yong, ze stolicą w Xiangyangu. Cesarz był młody, niedoświadczony i podejrzliwy, zaś jego próby zapobiegania spiskom przez coraz częstsze egzekucje prowadziły do kolejnych rewolt namiestników. Kiedy cesarz zabił starszego brata Xiao Yana, Xiao Yi, ten pod koniec 500 roku rozpoczął bunt. Na swoim terytorium udało mu się zmobilizować armię liczącą około 30 tys. piechoty i 5 tys. jazdy. Xiao Baojun wysłał do swojego brata, Xiao Baoronga (501–502), który był namiestnikiem prowincji Jing (ze stolicą w dzisiejszym Jingzhou), rozkaz połączenia jego armii ze swoimi siłami. Jednak armia prowincji Jing zamordowała swojego dowódcę i przeszła na stronę Xiao Yana. W roku 501 szesnastoletni Xiao Baorong został ogłoszony cesarzem He, czemu towarzyszyła deklaracja, że Xiao Baojuan nie jest godny sprawowania tej funkcji, i odtąd Xiao Yan formalnie działał w imieniu nowego władcy. Namiestnik prowincji Jiang poddał mu się bez walki, a tak samo uczynili mieszkańcy miasta Gushu (dzisiejsze Ma’anshan), kiedy uciekł jego komendant.