Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. Skład narodowościowy w 1914 roku 82% – Węgrzy. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał jeden batalion do 83 pułku piechoty. Jednocześnie jego IV batalion przemianowano na I batalion.
W czasie I wojny światowej pułk (bez 1. batalionu) walczył z Rosjanami w zimie 1915 roku Galicji. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzu wojennym nr 314 w Bochni.
Szefowie pułku
Kolejnymi szefami pułku byli: arcyksiążę generał kawalerii Ernest Karol Habsburg (1845 – †4 IV 1899), arcyksiążę generał major Ferdynand Karol (1899 – 1911), generał piechoty Arthur Heinrich Sprecher von Bernegg (†2 X 1912), marszałek polny Franz Rohr von Denta (od 1913).