Tadeusz Sarnecki (ur. 9 maja 1911 w Łodzi, zm. 19 marca 1981) – łódzki poeta, prozaik, publicysta, wydawca, animator życia kulturalnego.
Życiorys
Młodość i okres przedwojenny Urodził się 9 maja 1911 w śródmieściu Łodzi przy ul. Wólczańskiej. Ojciec był stolarzem a matka pracowała jako szwaczka w fabryce Juliusza Kunitzera na Widzewie. Szkołę powszechną ukończył w 1924, maturę uzyskał w 1930 w Miejskim Gimnazjum Męskim im. J. Piłsudskiego w Łodzi. Studiował polonistykę na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego i w 1935 uzyskał dyplom magistra filozofii w zakresie filologii polskiej. Już na czwartym roku studiów był asystentem. Po ukończeniu studiów pozostał na uczelni, jednak zrezygnował z pracy na znak protestu przeciw przywłaszczeniu jego pracy naukowej przez innego naukowca uczelni. Pracował potem jako nauczyciel w Gimnazjum im. Lelewela w Warszawie a następnie przez rok w Chełmie w Gimnazjum Kupieckim i Zamościu też w Gimnazjum Kupieckim. W 1937 opuścił Zamość w wyniku niesprzyjającej atmosfery w szkole, m.in. postawiono mu zarzut zarażania młodzieży poglądami lewicowymi.