Cerkiew Świętej Trójcy – cerkiew prawosławna, która znajdowała się w Pułtusku. Wybudowana w 1905, rozebrana w 1925.
Historia Cerkiew została wzniesiona na potrzeby istniejącej od 1858 parafii prawosławnej, zrzeszającej 350 osób. Zbiórkę pieniędzy na jej budowę rozpoczęto dopiero w 1896 – wcześniej parafia korzystała z kaplicy domowej. 17 września 1903 odbyła się uroczystość położenia kamienia węgielnego. Świątynie zaprojektował Władysław Aleksandrowicz Pokrowski, ówczesny architekt diecezji chełmsko-warszawskiej. Jako miejsce budowy świątyni wybrano fragment wysokiego brzegu Narwi, zwany „Wzgórzem Abrahama”. Prace nad wzniesieniem obiektu trwały dwa lata, 25 września 1905 świątynia została poświęcona.
Cerkiew służyła przede wszystkim stacjonującemu w mieście garnizonowi. Fasada cerkwi była wzniesiona w kierunku koszar, znajdujących się na skraju miasta. Monumentalny budynek, stojący powyżej miasta dominował w jego panoramie. Widok ten można podziwiać na obrazie eksponowanym w muzeum miejskim w Pułtusku. Cerkiew została rozebrana w 1925 r. w ramach akcji rewindykacyjnej. Materiał budowlany został wykorzystany do budowy rzeźni miejskiej.