W tym czasie opublikowała kolejne utwory: Delphine (1802), Corinne ou l’Italie (1807; w polskim przekładzie Łucji Rautenstrauchowej Korynna, czyli Włochy, 1853) oraz De l’Allemagne (1810/1813). Owdowiała w 1802 roku, a w 1816 wyszła ponownie za mąż, za młodszego od siebie o 25 lat genewczyka, oficera armii francuskiej Alberta de Rocca.
Ucieczka z Coppet do Anglii Zdecydowana przeciwniczka Napoleona, w maju 1812 roku, zaledwie miesiąc po porodzie (dziecko umieściła u pastora i jego żony), opuściła Coppet bez odpowiedniej przepustkiMaria Fairweather, Madame de Staël. New York: Carroll & Graf, 2006 (paperback, ); London: Constable & Robinson, 2006 (paperback), : strony 390-395. i okrężną drogą, przez Wiedeń, Polskę (zatrzymała się w Łańcucie za panowania Izabeli Lubomirskiej) gdzie na każdym kroku pilnowała ją policja i agenci Austrii Notka: widać z wypowiedzi de Staël (s. 166–170), iż jest obeznana w sprawie Polski i dokłada Napoleonowi za jego „zdradę” narodu polskiego, jedyny zresztą wart poparcia z tych wszystkich, które „on za sobą ciągnie”.