Koncepcja kontinuum – koncepcja rozwoju człowieka opisana przez Jean Liedloff w książce „The Continuum Concept” (polski tytuł: „W głębi kontinuum”).
Według Liedloff, aby osiągnąć najlepszy poziom rozwoju fizycznego, intelektualnego i emocjonalnego, człowiek, a w szczególności małe dziecko, powinien doświadczyć specyficznych przeżyć, do których gatunek ludzki zaadaptował się w długim procesie ewolucji. Takimi doświadczeniami w odniesieniu do małych dzieci są:
kontakt cielesny z matką niezwłocznie po narodzinach, noszenie dziecka od chwili narodzin – na rękach lub w inny sposób umożliwiający mu kontakt fizyczny z opiekunem (zazwyczaj matką, lecz może to być również inna osoba z rodziny lub społeczności). Noszone dziecko obserwuje otaczający je świat (lub śpi czy je), podczas gdy nosząca go osoba zajmuje się swoimi czynnościami. Dziecko jest noszone do momentu, kiedy samo podejmie próby przemieszczania się (pełzanie, raczkowanie), co zazwyczaj następuje ok. 6-8 miesiąca życia, a i później często jest brane na ręce, spanie z dzieckiem, które umożliwia mu kontakt fizyczny z rodzicem, aż do momentu, kiedy dziecko samo będzie gotowe do opuszczenia rodzinnego łóżka, co często ma miejsce ok.