Natan mędrzec (niem. Nathan der Weise) – pięcioaktowy poemat dramatyczny Gottholda Ephraima Lessinga opublikowany w 1779 roku. i wystawiony po raz pierwszy 14 kwietnia 1783 roku w Berlinie. Głównymi tematami utworu są humanitaryzm, tolerancja religijna, krytyka uprzedzeń, ale i hierarchii kościelnej. Humanistyczne przesłanie dramatu streszcza obrazowo słynna przypowieść o pierścieniu z trzeciego aktu.
Cechy utworu Natan mędrzec jest ostatnim utworem dramatycznym Lessinga, w którym podniesione zostają myśli i poglądy autora, którym dawał wyraz w swych w pismach teoretycznych i polemicznych, m.in. Über die Entstehung der geoffenbarten Religion, Über die Wirklichkeit der Dinge außer Gott, przede wszystkim jednak w cyklu polemik Anti-Goeze (1778, pol. Anty-Goeze, tłum. A. Dołęgowski, 1959), a także w ostatniej rozprawie Die Erziehung des Menschengeschlechts (1780, pol. Wychowanie rodzaju ludzkiego, tłum. H. Kahanowa, 1959). Utwór jest ponadto literacką reakcją Lessinga na utratę syna i śmierć żony na przełomie 1777 i 1778 r., co widać zwłaszcza w paralelach między losami Natana i biblijnego Hioba.