To, że akceptuje on naukę zawartą w przypowieści, jest jednocześnie zachętą dla czytelnika, by podążał podobną ścieżką.
Postać Natana to także literacki pomnik postawiony przyjacielowi Lessinga Mosesowi Mendelssohnowi.
Skrajnie negatywną postacią dramatu pozostaje katolicki patriarcha Jerozolimy, antysemita, zamknięty w sztywnych schematach prawa kanonicznego, gotów do radykalnych działań wbrew rozsądkowi i dobru bezpośrednio zainteresowanych, za to w interesie własnej instytucji. Przyjmuje się, że pierwowzorem dla tej postaci był luterański teolog i pastor Johann Melchior Goeze, z którym Lessing prowadził w latach 1774-1780 zażarte spory teologiczne.
Forma Dramat ma klasyczny układ pięcioaktowy. Z uwagi na konstrukcję fabuły jest to dramat analityczny, a zatem taki, w którym stopniowo odkrywana jest prawda na temat przeszłych wydarzeń. Napisany jest nierymowanym pentametrem jambicznym (niem. Blankvers). Nie był to wprawdzie pierwszy niemiecki utwór wykorzystujący tę miarę, jednak dzięki Lessingowi, wzorującemu się na Szekspirze, zyskała ona szybko na popularności i stała się na kilka dekad podstawowym metrum niemieckiego dramatu, ostatecznie zastępując dominujący wcześniej aleksandryn.