Wacław Franciszek Minakowski (ur. 9 marca 1913 w Warszawie, zm. 6 lutego 1994 w Olsztynie) – polski biochemik, lekarz weterynarii, profesor Wyższej Szkoły Rolniczej i Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie.
Życiorys Urodził się 9 marca 1913 w Warszawie w rodzinie Wacława Eliasza Minakowskiego (1874–1954) i jego drugiej żony Zofii z Nowakowskich (1876–1964). Miał przyrodniego brata, pilota Władysława Minakowskiego (1902–1952). Młodość spędził w Przemyślu, gdzie ojciec był pracownikiem cywilnym wojska w randze kapitana.
W latach 1932–1939 studiował na Wydziale Weterynaryjnym Uniwersytetu Warszawskiego. W tym czasie dwukrotnie był prezesem Akademickiego Stowarzyszenia Charytatywnego "Pomoc Bliźniemu".
W styczniu 1939 objął etat asystenta w Zakładzie Higieny Zwierząt i Paszoznawstwa UW. Wojnę przetrwał jako lekarz weterynarii w Grodzisku i w Rejowcu Lub., po czym jesienią 1945 powrócił na UW. W 1949 jako pierwszy w świecie odkrył i ogłosił (Polski Tygodnik Lekarski nr 42 i 43) przeciwkrzepliwe właściwości kwasu acetylosalicylowego (aspiryny).