Janusz Zbudniewek (ur. 22 stycznia 1938 w Helenkowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, paulin, historyk Kościoła.

Życiorys Wychowywał się w rodzinie rolniczej. W 1954 roku wstąpił do zakonu paulinów w Częstochowie. W 1960 roku złożył śluby wieczyste a dwa lata później przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa Stefana Bareły. W latach 1962–1964 posługiwał jako duszpasterz w Wyższym Seminarium Duchownym Ojców Paulinów w Krakowie na Skałce a w latach 1964–1968 i 1973–1975 jako duszpasterz i prefekt gości na Jasnej Górze w Częstochowie. Stamtąd został przeniesiony na dwa lata do Brdowa, by pełnić funkcję katechety i rekolekcjonisty.

Równolegle z działalnością duszpasterską w konwentach paulińskich rozwijał swoje zainteresowania historyczne. W 1968 roku rozpoczął studia na wydziale historii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, podczas których uzyskał specjalność archiwisty, historyka sztuki kościelnej oraz tytuł magistra. W 1974 roku obronił doktorat a w 1992 rozprawę habilitacyjną. W 1998 roku otrzymał tytuł profesora.