We wczesnym okresie dziejów wyspa Nauru była zamieszkana przez 12 plemion, zamieszkujących 168 wsi. Były to: Deiboe, Eamwidamit, Eamwidara, Eamwit, Eamgum, Eano, Emeo, Eoraru, Irutsi, Irua, Iwi i Ranibok.
Pamięć o owych dwunastu plemionach została uwieczniona na fladze Nauru w formie 12-ramiennej gwiazdy. Plemię Iruva składało się z przybyszy z Wysp Gilberta i Banaby, którzy osiedlili się na Nauru w XIX wieku. Każde plemię miało swojego wodza. Wraz z plemieniem Irutsów zostali oni wymordowani podczas okupacji japońskiej w czasie II wojny światowej.
Społeczeństwo plemion dzieliło się na trzy klasy: Temonibe – starszy członek plemienia Amenangame – młodszy członek plemienia Itsio – niewolnik.
Według Leksykonu kolonii niemieckich (Deutsches Kolonial Lexikon) społeczeństwo wyspy składało się z sześciu klas społecznych: Temonibä, Emo, Amänengamä, Engamä, Idzio i Itiora.
O przynależności do określonej klasy społecznej decydowała przynależność klasowa matki. Tubylcy żyli w małych osadach liczących po kilka budynków w kilku okręgach (niem.