W 1939 roku obronił doktorat na Uniwersytecie w Lublanie.

Po II wojnie światowej przeszedł na emeryturę i zamieszkał w Karyntii. W marcu 1948 wyjechał do Argentyny. W Buenos Aires pracował w fabryce farmaceutycznej, a następnie jako dozorca w cementowni w miejscowości Loma Negra w Olavariji oraz jako zarządca składu. Jego rodzina – żona i troje dzieci – dołączyła do niego dzięki pośrednictwu Czerwonego Krzyża w roku 1954. Rozłąka z rodziną w dużym stopniu wpłynęła na jego dzieła literackie. W 1955 roku został przeniesiony do fabryki w Buenos Aires, gdzie pracował aż do emerytury.

Praca Pisać zaczął już jako licealista a jego prace publikowane były w czasopiśmie Dom in svet. Był jednym z założycieli muzeum Krzyż na Górze w Škofi Loce; był redaktorem naczelnym czasopisma Dom in svet(1930–1931 i 1938–1945), członkiem PEN Clubu oraz członkiem komitetu ds. przyznawania nagród literackich. Tłumaczył z czeskiego, polskiego, rosyjskiego, węgierskiego i włoskiego. Jest autorem setek sprawozdań, esejów, rozpraw dotyczących literatury nie tylko słoweńskiej, ale też słowiańskiej.