Pisał o Stanko Majcenie, Narte Velikonju, często o poezji Balantiča, a szczególnie o tomiku Muževna steblika (1942) oraz tomiku V ognju groze plapolam.
W Buenos Aires dalej badał poezję Balantiča (Pesmi, 1956), jako redaktor opatrzył swoimi komentarzami książki: Stanka Kocipra, Ivana Dolenca, Ivana Hribovška, Franceta Kunstlja, Mirka Javorníka i wielu innych.
Razem z Francetem Papežem zebrali i wydali Antologijo slovenskega zdomskega pesništva (1980), w której Debeljak przygotował informacje biograficzne o autorach. Również tłumaczenia Tine Debeljaka często są opatrzone notatkami (Dante Alighieri, Jose Hernandes, Puszkina, i inni). Był dokładnym kronikarzem rodzimej twórczości literackiej na obczyźnie. Potwierdza to praca Panorama slovenskih leposlovnih ustvarjalcev v emigraciji (Koledar – Zbornik svobodne Slovenije 1955), bardziej wszechtronny przegląd literatury emigracyjnej przedstawia Zbornik svobodne Slovenije (1973/1974).