Były już wówczas okrążone przez rosyjskie oddziały I Frontu Białoruskiego i I Frontu Ukraińskiego.
Części żołnierzy 9 armii udało się wyrwać z kotła pod Halbe i połączyć się z 12 armią. Busse do samego połączenia z Armią Wencka mobilizował swoich żołnierzy do tego ostatniego wysiłku. Był nieogolony i tak brudny, że gen. Wenck z trudem go rozpoznał.
7 maja 1945 armie 9 i 12 wycofały się nad Łabę i wkrótce przekroczyły rzekę. Ponad 100 tysięcy niemieckich żołnierzy poddało się wówczas Amerykanom. Również generał Busse trafił do niewoli. Z liczącej pierwotnie 200 tysięcy ludzi 9 armii ocalało zaledwie 20% żołnierzy.
Po II wojnie światowej Po wojnie Theodor Busse przetrzymywany był w areszcie, głównie w więzieniu Landsberg. Zwolniono go pod koniec 1947. Po wyjściu na wolność mieszkał w Wirtembergii. Piastował kierownicze funkcje w obronie cywilnej i obronie terytorialnej kraju. Publikował prace z zakresu historii wojskowości. 25 stycznia 1966 uhonorowano go Wielkim Krzyżem Zasługi Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec z Gwiazdą.