thumb|220x220px|Timișoarski srokacz Timișoarski srokacz – rasa gołębia domowego. mały|Timisoarski srokacz
Pochodzenie Jak nazwa wskazuje timișoarski srokacz pochodzi z Timișoary w Rumunii. Rasa wyhodowana została pod koniec XIX wieku. Od 1964 r. hodowlą tych gołębi zajęli się niektórzy niemieccy miłośnicy gołębi. Szybko gołębie te zaczęły się rozpowszechniać w Niemieckiej Republice Federalnej. W 1967 r. założono klub hodowców timișoarskich srokaczy
Budowa Timișoarski srokacz jest średniej wielkości gołębiem typu lotnego (grupa 9), wywrotkiem, bardzo żywotnym i chętnie latającym. Nie jest to gołąb duży, raczej mniej niż średniej wielkości, o nieco podłużnej głowie, wypukłym ciemieniu, szerokim wypełnionym czole. Dziób jest średniej długości i szeroko osadzony, woskówki słabo rozwinięte i gładkie, oczy zaś perłowe. Nieliczne krwawe żyłki nie są wadą. Oczy okalają dobrze rozwinięte, lecz gładkie brwi, których kolor zależny jest od barwy upierzenia. Timișoarskie srokacze mają przysadzistą szyję, mocną i dobrze zaokrągloną pierś, nieco wysuniętą do przodu. Stosownie do mocnej budowy przedniej części korpusu, plecy powinny być szerokie, ale stosunkowo krótkie i lekko opadające. Jak przystało na gołębie grupy 9, skrzydła timiszoarskich srokaczy są mocne, zwarte, spoczywające na ogonie i nie krzyżują się na ogonie.