Kolegiata św. Klary w Dortmundzie (niem. Die Stiftskirche St. Clara) – kościół rzymskokatolicki, położony w dortmundzkiej dzielnicy Hörde (do 1928 samodzielne miasto).
Historia i architektura thumb|Odbudowana wieża kolegiaty św. Klary Klasztor św. Klary (Clarenberg) założony został we wsi Hörde w 1339 przez Konrada von der Mark i jego żonę Elisabeth von Kleve. W roku następnym wioska została włączona do zamku Hörder Burg. Przy klasztorze zbudowano kościół pw. św. Klary. Po nastaniu reformacji liczba katolików w Hörde gwałtownie spadła – pozostały zaledwie cztery rodziny a klasztor klarysek w 1583/84 przekształcony został w świeckie stowarzyszenie żeńskie.
W 1811 dobra kościelne i klasztorne zostały zajęte przez Napoleona a Clarenberg poddano sekularyzacji. Rząd Napoleona przejął 13 września 1813 starą kolegiatę, dom parafialny i klasztorny browar i uposażył nimi parafię w Hörde. Prawa te uznało następnie państwo pruskie, przejmując również w 1862 obowiązek budowy kościoła. To państwowe zwierzchnictwo nad parafią przetrwało do czasów współczesnych.