Powtórnie pomalowano wnętrze świątyni i dokonano pozłocenia figur w latach 1905 – 1907. Nadzór sprawował koloński malarz Robert Rosenthal. Kolejnego przemalowania świątyni dokonał w 1936 malarz Kruse. Dokonano też wtedy remontu ścian i fasady zachodniej świątyni, wymieniając 30 tysięcy wykruszonych cegieł na nowe. W 1938 firma Jucho przy pomocy prasy hydraulicznej podniosła wyżej ważący 30 ton ołtarz główny. Firma Peters z Paderborn wymieniła szkło w oknach.
W czasie drugiej wojny światowej w wyniku bombardowania w nocy z 22 na 23 maja 1944 kościół został bardzo zniszczony. Po wojnie został do 1949 odbudowany. Wstawiono nowoczesne witraże autorstwa Wilhelma Buschulte. W 1985 dokonano w świątyni zakrojonych na szeroką skalę prac renowacyjnych. W 1987 usunięto dotychczasowy, zbudowany po wojnie prowizoryczny hełm wieży a 3 i 4 lutego 1988 zamontowano przy użyciu specjalnego dźwigu odtworzony w oryginalnej formie nowy hełm wieży.
Wyposażenie Podczas prac restauracyjnych w 1961 zniszczono ołtarz główny. Usunięto również ołtarze boczne.
Dzwony Pierwsze dzwony dla kościoła ufundowała rodzina von Romberg w 1917. W 1923 parafia zamówiła nowe dzwony, które podczas wojny uległy zarekwirowaniu przez państwo jako surowiec. Po wojnie zamówiono cztery nowe, stalowe dzwony.