Poza spółdzielniami sprzedaży detalicznej istnieją także spółdzielnie opieki zdrowotnej, mieszkaniowe i ubezpieczeniowe, równolegle z instyntucjonalnymi (w tym kontekście: mieszczącymi się w/ działającymi w miejscu pracy), spółdzielnie dla nauczycieli szkolnych oraz mieszczące się na uniwersytetach.

Przypuszcza się, że 1. z 5. japońskich rodzin należy do lokalnej spółdzielni detalicznej oraz że 90% członków wszystkich spółdzielni to kobiety. (Takamura, 1995). Niemal 6 milionów rodzin należy do jednej z 1 788 000 grup Han (Japanese Consumers’ Co-operative Union, 2003). Grupy te składają się z pięciu do dziesięciu członków danej dzielnicy, którzy składają wspólnie tygodniowe zamówienia, które następnie są dostarczane ciężarówką w następnym tygodniu. Szczególną siłą japońskich spółdzielni spożywczych w ostatnich latach był rozkwit wspieranej przez społeczność lokalną agrokultury – gdzie świeży produkt jest bezpośrednio wysyłany do konsumentów od producentów, z pominięciem rynku.