Wiosną 1864 roku gen. br. Richard Taylor, bezpośredni podwładny Smitha sromotnie pobił Nathaniela Prentice’a Banksa pod Mansfield, podczas kampanii Red RiverMaritime Activity Reports, s. 101–102.. Po bitwie pod Pleasant Hill 9 kwietnia, Smith dołączył do Taylora i wysłał połowę jego sił, Greyhoundy Walkera, pod dowództwem Johna George’a Walkera na północ, celem odparcia najazdu gen. dyw. Fredericka Steele’a na Arkansas. Ta decyzja, której Taylor był całkowicie przeciwny, doprowadziła do wrogości pomiędzy oboma oficeramiSheehan-Dean, s. 145–147..
Dzięki wyparciu wroga Smith miał wolną rękę by wysłać posiłki do wschodniego Missisipi, jednakże, jak zdarzyło się to wcześniej przy okazji Vicksburga, marynarka wojenna Unii kontrolowała rzekę, uniemożliwiając jego zamysły. Zamiast tego posłał gen. dyw. Sterlinga Price’a z całą dostępną kawalerią na, jak się później okazało nieudaną, inwazję na MissouriMechem, s. 281.. Od tego momentu wojna na zachodzie przerodziła się w szereg nieznaczących najazdów i walki partyzanckiej. 26 maja 1864, pełny już wtedy generał Smith (d 19 lutego) poddał swój departament i zostawiwszy niewielkie siły zbiegł na Kubę przez Galveston i Meksyk, obawiając się kary za zdradęTownsend, s. 136–137..