Niestety ze względu na technologiczne ograniczenia nie może być stosowana do symulacji przetwórstwa wyprasek grubościennych lub wyprasek o zmiennej grubości ścianek. Do wad tej metody trzeba także zaliczyć konieczność upraszczania modelu bryłowego do postaci powierzchni środkowej, a więc faktycznie tworzenie go na nowo. Dual Domain - została wprowadzona w 1997 roku. Działa w taki sposób, że każda ścianka upraszczana jest do postaci jej powierzchni zewnętrznych, a każdy węzeł powierzchni zewnętrznej ma przyporządkowany węzeł znajdujący się na przeciwległej powierzchni. Metoda Dual Domain eliminuje konieczność manualnego przekształcania modelu CAD i stwarza możliwość prowadzenia obliczeń z bezpośrednim wykorzystaniem modeli bryłowych części. 3 D - w 1999 roku wprowadzono metodę pełnego 3D, która wyeliminowała wszystkie wady poprzednich metod, jak również umożliwiła symulację wyprasek zarówno grubościennych jak i tych o zróżnicowanej ściance. Niestety jej wadą jest to, że wymaga zdecydowanie większej ilości obliczeń, a więc ich czas jest dużo dłuższy.