Tomasz Olexiński (ur. 15 grudnia 1820 w Kańczudze, zm. 13 listopada 1907 w Jarosławiu) – proboszcz i samorządowiec okresu zaborów, radny Rady Miasta Jarosławia i powiatu Jarosław.
Życiorys Nauki początkowo pobierał w przemyskiej cyrkularnej szkole głównej, następnie uczęszczał do sześcioletniego gimnazjum w Rzeszowie, które ukończył w 1840. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1846 od ks. infułata Jana Komarnickiego. W latach 1846–1848 pełnił funkcję katechety i wikarego w Sądowej Wiszni. W 1848 przybył do Samboru. Był tam katechetą w szkole głównej a od 1850 pełnił też obowiązki kapelana więziennego przy samborskim sądzie. W 1851 uzyskał stanowisko nauczyciela języka polskiego w gimnazjum samborskim. W 1851 został kapelanem przemyskich sióstr benedyktynek i katechetą w prowadzonej przez nie szkole głównej żeńskiej. W 1853 został proboszczem w Wajutyczach, w 1856 został wicedziekanem, a w 1861 dziekanem samborskim i powiatowym nadzorcą szkolnym. Po śmierci Antoniego Żelaznego 19 czerwca 1866 objął probostwo jarosławskie. Uzyskał też biskupi dekret nominacyjny na stanowisko dziekana jarosławskiego i nadzorcy szkolnego w okręgu Jarosławskim.