Wieś graniczy od wschodniej strony z Jastrzębią Górą, od południa ze Sławoszynem i Mieroszynem oraz od zachodu z Karwią.
W Ostrowie zaczyna się ścieżka dydaktyczna prowadząca do rezerwatów przyrody Bielawskiego Błota.
Historia Badania archeologiczne wykazały, że w epoce mezolitu istniało w Ostrowie obozowisko, a w epoce neolitu otwarta osada. Pierwsze rozpoznanie archeologiczne obszaru Kępy Ostrowskiej przeprowadzone zostało w okresie międzywojennym przez L. Sawickiego i J. Kostrzewskiego. Wynikiem było wydzielenie 25 stanowisk archeologicznych datowanych od mezolitu do neolitu. Dalsze prace badawcze na obszarze Kępy Ostrowskiej prowadzono w 1959 r., w latach 1974–1979 oraz okresie 1981-1983. W ich efekcie zarejestrowano liczne stanowiska archeologiczne. Po raz pierwszy wymieniane w 1381, a w 1400 posiadało prawo polskie. Jednego zbrojnego na wypadek wojny mieli dostarczać mieszkańcy osady za czasów panowania krzyżackiego. 7 września 1552 król Zygmunt August nadał nowy przywilej dla Ostrowa: prawo połowu ryb w Jeziorze Ostrowskim i w Bałtyku. W późniejszym czasie Ostrowo było wsią starościańską, a po rozbiorze Polski od 1772 w rękach rządu pruskiego. Miało wtedy powierzchnię 10,5 włóki.