Wolkwin II Schwalenberg (ur. 1125 zm. ok. 1177) – syn hrabiego Widekinda I Schwalenberg (zm. 1136) i jego żony Lutrudy von Itter (zm. 22 marca 1149).
Życie Po śmierci ojca w 1137 został nowym hrabią Schwalenberg. Dzięki swemu pierwszemu małżeństwu z Luitgard zu Ziegenhain, córką hrabiego Poppo I von Reichenbach, otrzymał hrabstwo Waldeck, które potem on i jego potomkowie w 1180 podnieśli do rangi hrabstwa Waldeck.
Wolkwin podobnie jak inni władcy tego okresu prowadził (przy pomocy brata Wittekinda II) liczne spory z sąsiednimi feudałami, zwłaszcza z biskupem Paderborn, arcybiskupem Kolonii i opatami klasztoru w Corvey.
Kupił klasztory w Willebadessen, Flechtdorf i Aroldessen, które przekazał swej babce Gepie von Ittem. Dla swojej matki nabył rozległe posiadłości na obszarze Korbach-Arolsen.
W 1144 ofiarował rodzinie swego teścia Poppo I von Reichenbach klasztor Aulisburg-Haina.
Po śmierci Judyty ksieni opactwa w Northeim w 1146 Wolkwin próbował oddać ten urząd swej siostrzenicy Judycie, ale ze względu na opór Wibalda opata Corvey, co było prawdopodobnie przyczyną późniejszych sporów opata Crovey z hrabią Schwalenberg.
Jako wasal Henryka Lwa był przez lata wiernym rycerzem i uczestniczył w wielu bataliach księcia.