Od czerwca 1917 pułk znajdował się na froncie włoskim. Od czasu nieudanej ofensywy austriackiej w czerwcu 1918 zajmował odcinek nad rzeką Piavą w okolicy zniszczonego miasteczka San Donà di Piave. 30 października 1918 pułk otrzymał rozkaz wycofania się ze stanowisk nad Piavą. Jak wspominał ówczesny porucznik Stanisław Ostrowski „w tym dniu rozpoczął się odwrót, który już trwał nieprzerwanie i zakończył się przybyciem do Wadowic w dniu 17 listopada”. W międzyczasie (5 listopada) Komenda 12 Dywizji Piechoty zarządziła podział dywizji na trzy części: polską, która miała się zgrupować w IR Nr 56, niemiecką, która miała się zgrupować w Pułku Piechoty Nr 100 i czeską, zgrupowaną w Pułku Piechoty Nr 3.
Szefowie pułku Kolejnymi szefami pułku byli: FZM Paul Anton Freyherr von Houchin (1684 – †1699, marszałek polny porucznik Franciszek Antoni von Gorizzutti (1857–1875), FML Alois von Baumgarten (1875–1888), feldmarszałek Leopold Józef Maria Daun I von Thiano (1888–1918).